Mensen werkend in de zorg willen hun kunde inzetten ten behoeve van een genezingsproces en lijden helpen verlichten. Ondersteunen, verzorging bieden, aandacht en begrip geven. Voor hen is dat waarom zij hun mooie beroep kozen. Zij kunnen vaak heel direct en persoonlijk een verschil maken waarmee een ander die op enig moment kwetsbaar is geholpen wordt. Daaromheen is een circus ontstaan van macht, markt, intriges, winstbejag, wantrouwen, gebrek aan transparantie en dominantie. Totaal niet met elkaar te rijmen werelden. 

Er wordt niet meer van het logische en respectvolle feit uitgegaan dat werkers in de zorg allemaal een uitstekende opleiding hebben genoten, hun na- en bijscholingen volgen en vakmensen zijn.

Administratieve lasten waardoor hun eigenlijke werk ernstig onder druk staat, hebben voor 80% te maken met wantrouwen van zorgverzekeraars, die zich, om dit alles in stand te houden, bijvoorbeeld beroepen op het feit dat er in de zorg gefraudeerd zou worden met een percentage van 0,0015% Fraude is natuurlijk nooit oké, maar het systeem is volledig ondoorzichtig geworden en doorgeslagen. Daarnaast komt helaas misbruik of fraude overal in de samenleving voor. 

De verzekeraars beweren ook dat zij de kwaliteit van de verleende zorg af kunnen leiden uit alle administratieve gegevens die een zorgverlener moet invoeren in een computer. Het systeem is echter volledig aan het ontsporen ten koste van de zorg en aandacht die een patiënt verdient en waarvoor deze een beroep doet op een zorgverlener, die tegenwoordig zorgaanbieder heet. Er is dus een echte mentaliteitsshift nodig naar waar het echt om hoort te gaan: zorg bieden!

Als straks een moedige regering zou besluiten:

1 dat gezondheid een grondrecht is en dat ieder mens, jong en oud, de beste zorg verdient wanneer het nodig is.

2 dat naar zorg en onderwijs een belangrijk deel van de belastinginkomsten zal dienen te gaan, om het gebruik ervan voor mensen beschikbaar en betaalbaar te houden met gelijke en beste faciliteiten voor iedereen.

3 dat de portemonnee van enkelen niet meer gespekt zal worden met gemeenschapsgelden ten behoeve van onzinnige projecten of bonussen, reclames en zaken die niets toevoegen aan het hoogste goed voor allen.

4 dat voorkomen beter en goedkoper is dan genezen.

5 dat er ethisch en respectvol omgegaan wordt met voeding en dat goede voeding betaalbaar en beschikbaar is voor iedereen, zonder producenten onder druk te zetten om praktisch voor niets te moeten produceren, en dat daarbij respectvol wordt omgegaan met mens en dier.

6 dat mensen, werkzaam in onderwijs en zorg, dagelijks intensief bezig voor en met andere mensen, goed beloond, gerespecteerd en vertrouwd worden en niet langer ondergesneeuwd zullen worden door managementlagen of administratieve rompslomp zodat zij rustig, geconcentreerd en met het zekere weten dat zij ondersteund worden om het beste te kunnen bieden aan het werk kunnen zijn. 

7 dat onderzoek en wetenschap gefaciliteerd zullen worden om progressie, ontwikkeling en evolutie te stimuleren, ten behoeve van allen. 

8 dat patiënten en zorgverleners de regie voeren over de zorg die gewenst en noodzakelijk is. 

9 dat welzijn, compassie, mededogen en de menselijke maat verkozen zullen worden boven winstbejag en dat dit overal in herkenbaar zal zijn. 

Dan geloven en ervaren wij straks allemaal dat de regering en overheden het beste willen voor hun bevolking en dat er geen andere agenda’s zijn. Dan accepteren we dat kwalitatief hoogwaardige zorg en onderwijs geld kost, maar omdat we ook merken dat wij zonder onderscheid allemaal goede zorg en onderwijs zullen kunnen ontvangen, wil ieder zijn steentje daaraan van harte en naar draagkracht bijdragen. Dan wil degene die het goed heeft zeker meer bijdragen om ook een ander die het minder treft te kunnen ondersteunen. 

Dan realiseren we ons dat we zorgvuldig met het gebruik van voorzieningen en grondstoffen om moeten springen en dat deze voorzieningen van en voor ons allemaal zijn, nu en later.

Dan ontstaat er saamhorigheid en een zorgzame samenleving. 

Als een hele hoeveelheid niet productieve managementlagen omgezet wordt naar actief zorg verlenen, is er geen tekort aan handen meer in de zorg en ontstaat er een verschuiving naar een nieuwe mentaliteit die ook zijn uitwerking zal krijgen in andere sectoren. 

Mensen zijn zo veel gelukkiger als ze respect ervaren op de werkvloer, niet gekoeioneerd worden, vertrouwen ervaren en waardering krijgen voor wat ze doen en dit aan het eind van de maand vertaald zien in een inkomen waarvan ze goed kunnen leven. 

Dan heeft iedereen ook nog eens minder last van stress. Daarmee worden we allemaal al snel vitaler, gelukkiger en gezonder. Er zal minder zorgverbruik ontstaan en zorg zal er kunnen zijn voor als het nodig is, en dan krijgt men altijd de beste zorg.  Hoeveel hardwerkende zorgverleners zijn er helaas de afgelopen jaren in een burn-out geraakt door onbegrip van een dominante of dwingende manager? Laten zij ook praktisch aan de slag gaan, dat zal onnodige kosten en irritatie schelen en heel veel afleidende ruis van de lijnen afhalen. Samen maken wij dan een zorgzame samenleving vanuit vertrouwen en respect. 

Waarom zou dit kunnen slagen?

Omdat ieder mens het allerliefst een verschil wil maken. Dat geeft namelijk echte voldoening.

De knop hoeft alleen maar omgezet te worden naar welzijn boven winst; het is een keuze, geen utopie. 

Winny van de Velden is maat in de praktijk bij Aldlanfysio in Leeuwarden en gezondheidscoach.

Datum: 16 maart, 2017

Share Button